Büyük buluşma

Heyecandan gebermek üzereyim! Bu gün kanlı canlı limon u gördüm. Allah'ım kalbim durucak. Az önce de ona mesaj attım. Eğer bu sefer de cevap atmazsa daha hiç takmam. Kalbim güm güm atıyo. Allah'ım Allah'ım lütfen mesaj atsın ve ben ona posta koyayım.
     Herşey şöyle oldu. Bugün True, Esra, Ümran dışarı çıktık. Bu Limonların okulunda okuyan bir arkadaşımız vardı. Onun yanına gidip Limon'un resmini gösterdim. 'evet bu çocuğu tanıyorum çok yavşak' dedi. Tabii benim moralim alt üst oldu. Gerçi bunu duyacağımı biliyordum çünkü hiç üşenmeyip arkadaş listesindeki bütün kızların fotoğraflarına tek tek bakmıştım. hepsinin de bütün fotoğraflarını beğenmiş şerefsiz. Yani bu mal her önüne gelene yavşıyo ve ben cidden onun kibarlığına bana karşı olan inancına feci inanmışım.
    İşte bu arkadaşımızın evinden çıkıp siteye doğru yürüyorduk. Esra "Liman mu o?" diye beni sarstı birden bire. Kafamı kaldırıp baktım. Gerçekten de oydu. Kalbim deli gibi çarpmaya başlamıştı. Bunlar beni dinlemeyip peşinden koşmaya başladılar. Ben feryat ediyorum yalvarıyorum "lütfen koşmayın görecek" diye. bunlar hiç takmıyorlar. Zaten bir önceki gün saçımı kestirmiştim. Saçlarım kabarık, fondoten sürmeyi unutmuşum, bok gibiyim! bir arkasını dönse baksa rezillik! İşte bunu takip ettik falan. bu gitti bir apartmana girdi. tam bu apartmanın önünde de banklar var, biz de o banklara oturduk ve beklemeye başladık. ben saçımı yapmaya çalışıyorum. önünü kıvırıyorum falan. Sonra ŞekerPancarı'm geldi ve onunla birlikte saçımı bi şekle sokmayı becerdim. Ellerim titriyo onun apartmandan çıkmasını bekliyoruz. Oturup konuşmaya başladık. Ben bir sürü tembih ediyorum işte bakmayın, konuşmaya devam edin, onun hakkında bişey demeyin gibisinden.. Sonra beklenen an geldi ve bu apartmandan çıktı! Bize doğru dönüp bakmadı. Hele beni hiç görmedi. Görseydi belki tanırdı. Ama ben onu tanıdım.. Bütün resimlerini ezberlemiştim zaten, bütün yüz hatlarını, dudağının yanındaki beni.. Yanağındaki kızarıkları.. "Evet" dedim "evet bu o. Limon" Susup  kafamı eğdim. Moralim iyice bozulmuştu. "Resimlerdeki kadar tatlı değilmiş" dediler. Umrumda değildi. Tipsiz olması değil, burda onu görüp onunla konuşamamak, ona selam verememek acıtmıştı canımı. Ben onu her haliyle sevmiştim. 3 haftada. Tam 3 haftada, yüzünü bile görmeden aşık olmuştum ona. Ve tam onu unuturken karşıma çıkıp yaralarımı deşmişti.
    Eve gelince de her şeyi boş verip mesaj attım "tanıdın mı bugün beni? ya da gördün mü?" diye. Laf olsun işte. Beni görmediğini biliyordum. 1 ay sonra belki bugün bu mesajıma cevap verir. Kim bilir belki de bu sefer ondan intikamımı alırım