19 Eylül 2013 Perşembe

Günün Kahramanı: Kendini Feda Eden Çocuk; Kıreyzi Nurullah

Karamelin yokluğunu tamamen siktir edince okul gerçekten harika bir yer haline geldi. Tm sınıfının seçkin bir öğrencisi olarak karşınızdayım. Yine kurtulamadınız benden canlarım.
Sıra arkadaşım, çillerine kurban olduğum Candice ile iğrenç şakaların dibine vurup gülmekten yarılıyoruz. Gülmekten içim dışıma çıkıyor artık. Ayrıca geçen yılın aksine artık bir inek öğrenciyim. Ön sıralarda oturmalar, iki de bir parmak kaldırmalar ilk günden ders çalışmalar falan. Bazen durup kendime "Sen hayırdır olum" diyorum.
Okulların açılmasıyla How İ Met Your Mother izlemeye ara vermek zorunda kaldım. Bu acımı da sizinle paylaşmadan geçemeyeceğim arkadaşlar.
Bu yılki planım hem kendime zaman ayırmak hem de derslerime çalışmak. Tabii bunun yanında bol bol yakışıklı çocuk kesiyorum. Hatta o kadar çok kesiyorum ki etraf kan gölüne döndü. Tamam tamam kapatın sayfayı bi daha okumayın beni amk. Ben olsam böyle iğrenç espri yapan birinin bloğunu okumazdım. Şu espriye ben bile başka yerlerimle güldüm. İntihar etmekte çok haklısınız.
Bu yazımda çok saçmaladığımın farkındayım. Az önce kakaolu nesquik içtim bildiğiniz üzere bende fena kafa yapıyor. Bir de yalnızlığın vermiş olduğu götümsü durum da üzerine gelince hal böyle oluyor arkdşlr.
Okulda aşırı eğleniyoruz. Ayrıca Mırıl da artık bizim okulda. Candice, Momsen, Laci ve diğerleriyle fena halde kafaları uyuşmuş durumda. Tabi bu durum beni de çok mutlu ediyor.
Geçen yıl sınıfımızda sadece 9 kızdık. Ama bu yıl öyle değil. Sınıfta 20 den fazla kız var. Ve bazıları gerçekten çok gereksiz insanlar.
Tm sınıfı sadece 1 tane açıldığı için sınıfımız en başta 34 kişiydi. Daha sonra bunlardan 3'ü sayısala geçti. Kaldık 31 kişi.
Ama sınıfların 30 dan fazla olmaması gerekiyormuş. E-Okul kabul etmiyormuş falan falan diye bugün 2. ders bizim müdür yardımcısı geldi sınıfa "Buradan 1 kişinin sayısala geçmesi gerekiyor. Gönüllü var mı?" dedi.
Tmciler olarak fizik kimya biyolojiden oldukça korkuyoruz. Tabi kimse gönüllü olmadı. Hoca yarım saat boyunca bekledi.Kimse istemiyor. En sonunda "Gönüllü olmazsa içinizden birisini kurayla seçicem" dedi.
Sınıfta bir korku havası esmeye başladı. Herkes birbirini ikna etmeye çalışıyor hocaya itiraz ediyor falan.
O sırada arka sıralardan bir ses geldi. Kıreyzi Nurullah.
"Hocam ben geçeceğim!"
Herkes susmuş ona bakıyordu. O sırada adeta fondan "Aaaaaa Ahhaaaaaaa haaaaaaa aaaaaaa a" diye bir ses yükselmişti. Çocuk sıraların arasından bir kahraman edasıyla hocanın yanına doğru yürürken bizim salaklar alkışlamaya başladı -buna ben de dahilim- İşte sınıf koptu bağıranlar ıslık çalanlar derken çocuk hocaın yanına gitti. Hoca ona tip tip bakıp "Evladım hayırdır geç otur yerine teneffüste gelirsin" deyince çocuğun göt tavandan 89765436589 kilometre hızla yere düştü. Bütün hava gitti. Ezik ezik yerine oturdu. Tabi bütün sınıf susuyor herkes çok ciddi ama ben yarılıyorum sırada. O çocuğun havası sonra birden ezik düşüp mahsun mahsun sırasına gidip oturması fgsdfsdcfvgbh. Neyse arkadaşlar yani anlayacağınız okulu o kadar gözünüzde büyütmeyin. Belki biraz fazla Poyanna'ya bağlıyorum ama o kadar da kötü sayılmaz. Hatta okulu sevmek bile mümkündür bence.
            B| Dinleyin bu şarkıyı gençler
   Varsa Şekliniz Buralara Bekleriz Arkdşlr.s


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder