İyi Dostlar Heryerdedir

Ramazan ayını o kadar çok seviyorum ki yılın geri kalan bütün ayları Ramazan olsa yine de bıkmam. Sahura kadar oturup bilgisayarda arkadaşlarla sohbet etmeler, dizi izlemeler. Akşam üstü uyanıp orucun yarısından fazlasını uykuya tutturmalar. Arkadaşlara iftara gitmeler. Pide kuyruğunda kaynak yapmalar. "Oruçluyum ben yea" diyerek bütün işlerden sıvışmalar. Bence gerçekten çok güzel ve çok özel bir ay. Küçüklüğümden beri iftara dakikalar varken mutfak balkonuna çıkar, semtimizin manzarası eşliğinde fırından gelen pide kokularını içime çekerim. Öyle huzur verici ve rahatlatıcı geliyor ki ramazan, sanki yılın bütün yorgunluğunu yaz tatilinin o ayında atıyorum üstümden.
Diğer yandan içimdeki Karamel'e dair olan şüpheleri ve huzursuzlukları da attım. Süpermen'le konuşmak ve sonra da ağlayıp rahatlamak gerçekten iyi gelmişti. Eski Melinga olabildim sonunda yani. Yine her zamanki gibi neşeli, saçma sapan şeyleri kafasına takmayan, gülmeyi seven, çılgın, bazen çocuk gibi olan Melinga oldum. Şimdiyse sarsıcı bir alışverişe çıkmak için bayramın geçmesini bekliyorum...
Yazının buradan sonrası sanırım epey saçma olacak. Çünkü burdan itibaren MetalciPasta'yla yaptığımız, uydurduğumuz şeylerden bahsetmeyi düşünüyorum.
İlk olarak biz bu şebekle Tumblr'dan tanıştık. Tumblr insanı cool dur. Zeki ve üşengeçtir ya işte biz biraz daha bunların coolsuz ve çatlak olanlarıyız.
Bu manyağı nasıl bulduğumu hatırlamıyorum ama her halde sarhoşmuşum. Yani orası benim için sisli puslu bilmiyorum. Beynimin içinden almışlar gibi.
İşte biz bununla tanıştık kaynaştık. Zaten o benden 1 yaş küçük. Tam sbs'ye gireceği zamanlarda arkadaş olmuştuk. Bana numarasını falan vermişti Whatsapp'tan konuşmaya başladık falan gittikçe daha da yakın olduk birbirimize. Aslında benim bunu yazarak vermek istediğim mesaj sanal ortamlardan da iyi arkadaş edinebiliniyor. Gerçi karşınızdakinin size zarar verip vermeyeceğini anlamak için insanları iyi tanımanız gerekiyor. Ve eğer karşınızdaki erkekse ona kolay kolay güvenip numaranızı vermeyin derim.
Her neyse işte MetalciPasta sapık ya da mafya falan değil. Yani böbreğimi çalmak istediğini düşünmüyorum. Kısacası ona güveniyorum. Çok kısa sürede okuldan arkadaşlarım kadar yakın olduk. Ayrıca blogumu severek isteyerek okuyor. Mutluysam o da mutlu. Üzgünsem "Döverim o Civciv'i" diyor.
Arkadaşlığımızı seviyorum. Benim için uydurduğu Melinga Günü'nü seviyorum. MetalciPasta'nın kendisini de çok seviyorum. Umarım bu kısa sürmez ve bir gün onunla buluşup vakit bir yerde bir şeyler içer, saçmalarız..