Ondan şu ana kadar hiç bir yazımda bahsetmedim ama o gerçekten önemli biri. Genellikle hayallerimin içine sıçsa da ona olan nefretimi bu satırlarda dökeceğim. Evet ondan nefret ediyorum. Onu öldürmek istiyorum. Hayatımda gördüğüm en öldürülesice insan. Karamel'in arkadaşı "VATOZ"
Ona bu ismi vermek için hiç kafamı yormadım. Çünkü Karamel'in her an her saniye yanında bititşiğinde olduğu için ona tıpkı bir "VATOZ" gibi yapıştığı için şanına yakışır bi lakap bu. Cidden çocuğa okulda da kendi adıyla hitap etmiyoruz. "Vatoz" diyoruz.
Bu çocuktan bu kadar nefret etmemin nedeni benim gerizekalı Karamel'imin saflığını kullanıp onu doldurması. Benim hakkımda bile doldurmuş çocuğu salak. Ayrıca o hayatımda gördüğüm en fesat, en terbiyesiz insan. Aklı fikri şeyinde yemin ediyorum. Hem Karamel ile benim aramda sürekli engel oluyor. Tam diyorum bugün Karamel e gülümseyeceğim. Fırsatı da yakalıyorum. Karamel merdivenlerden inip köşeyi dönüyor ve yalnız bir şekilde bana doğru yürüyor. Tam suratımda bir gülümseme belirecekken arkasında yamuk burnu, piçimsi gülümsemesi ve taciz edermişcesine bakan kem gözleriyle Vatoz Bey!
Bu çocuğa uyuz oluyorum onu cidden boğup öldürmek istiyorum. Mırıl ise onun hakkında böyle düşünmüyor. Onun fikirlerini beğeniyor ve iyi bir çocuk olduğunu söylüyor. Hiç de öyle değil!
1. VATOZ VAKKASI
Sessiz sakin ve yine mallıklarla dolu bir okul günüydü. Okulun spor salonunda oturmuş futsal maçını izliyorduk. Candice, Gam, Özge, İkko, Bety ve ben...
Hemen önümüzde Karamel oturuyordu ve maçta VATOZ da oynuyordu. Karamel söylediğimiz her şeyi duyabileceği için onun bilmesini istediğim şeyler hakkında konuşuyor gülüyordum. Çakallık başa bela işte..
Arada bir maça bakıyor içimden Vatoz'a beddua ediyordum. O sırada VATOZ'a çelme taktılar ve çocuk resmen yuvarlandı. Hepimiz birden gülmeye başladık. Gam ve İkko'ya intikam almışcasına şeytani bir gülümsemeyle baktım ve üçümüz birden şeytani bir kahkaha attık. Candice'nin ise ne Karamel'in orda olduğundan ne de benim maçı izlediğimden haberi yoktu. Vatoz'un düştüğünü görünce heyecanla ayağa kalktı ve bana dönerek kahkahalar içinde "Melinga' VATOZ düştü amk. Puhahahaha nasıl düştü ama. Lan lan şişt Melinga. Duyuyor musun olum Vatoz diyorum? Vatoz düştü lan! Lan ne biçim düştü gördün mü nihahha."
DUYUYORUM AMINA KOYİM CANDİCE DUYUYORUM. KARAMEL HEMEN ÖNÜMÜZDE OTURUYOR DÖNÜP TİP TİP BAKTI ÇOCUK SESSİZLİĞİMİ KORUMAYA ÇALIŞIYORUM AMA SUSMUYORUSUN AMK. HER ŞEYİN İÇİNE SIÇTIN AMK. KARAMEL GÖTÜYLE GÜLMÜŞTÜR YEMİN EDİYORUM. BİTTİM BEN.
Bunun üzerine bir hışımla çıktım gittim ordan. O kadar sinirlenmiştim ki sinirden ağladım. Sonra gidip Candice'ye kızıp bağardım. Küçük çocuklar gibiydi zaten. Korkmuş üzülmüştü ayrıca. Özür diledi. Defalarca kez özür diledi. Şuan bile o halini düşününce o kadar çok vicdan azabı çekiyorum ki. Yemişim Karamel'i Vatoz'u. Hiç biri ondan önemli değil. Özür dilerim CANDİCE.
Ona bu ismi vermek için hiç kafamı yormadım. Çünkü Karamel'in her an her saniye yanında bititşiğinde olduğu için ona tıpkı bir "VATOZ" gibi yapıştığı için şanına yakışır bi lakap bu. Cidden çocuğa okulda da kendi adıyla hitap etmiyoruz. "Vatoz" diyoruz.
Bu çocuktan bu kadar nefret etmemin nedeni benim gerizekalı Karamel'imin saflığını kullanıp onu doldurması. Benim hakkımda bile doldurmuş çocuğu salak. Ayrıca o hayatımda gördüğüm en fesat, en terbiyesiz insan. Aklı fikri şeyinde yemin ediyorum. Hem Karamel ile benim aramda sürekli engel oluyor. Tam diyorum bugün Karamel e gülümseyeceğim. Fırsatı da yakalıyorum. Karamel merdivenlerden inip köşeyi dönüyor ve yalnız bir şekilde bana doğru yürüyor. Tam suratımda bir gülümseme belirecekken arkasında yamuk burnu, piçimsi gülümsemesi ve taciz edermişcesine bakan kem gözleriyle Vatoz Bey!
Bu çocuğa uyuz oluyorum onu cidden boğup öldürmek istiyorum. Mırıl ise onun hakkında böyle düşünmüyor. Onun fikirlerini beğeniyor ve iyi bir çocuk olduğunu söylüyor. Hiç de öyle değil!
1. VATOZ VAKKASI
Sessiz sakin ve yine mallıklarla dolu bir okul günüydü. Okulun spor salonunda oturmuş futsal maçını izliyorduk. Candice, Gam, Özge, İkko, Bety ve ben...
Hemen önümüzde Karamel oturuyordu ve maçta VATOZ da oynuyordu. Karamel söylediğimiz her şeyi duyabileceği için onun bilmesini istediğim şeyler hakkında konuşuyor gülüyordum. Çakallık başa bela işte..
Arada bir maça bakıyor içimden Vatoz'a beddua ediyordum. O sırada VATOZ'a çelme taktılar ve çocuk resmen yuvarlandı. Hepimiz birden gülmeye başladık. Gam ve İkko'ya intikam almışcasına şeytani bir gülümsemeyle baktım ve üçümüz birden şeytani bir kahkaha attık. Candice'nin ise ne Karamel'in orda olduğundan ne de benim maçı izlediğimden haberi yoktu. Vatoz'un düştüğünü görünce heyecanla ayağa kalktı ve bana dönerek kahkahalar içinde "Melinga' VATOZ düştü amk. Puhahahaha nasıl düştü ama. Lan lan şişt Melinga. Duyuyor musun olum Vatoz diyorum? Vatoz düştü lan! Lan ne biçim düştü gördün mü nihahha."
DUYUYORUM AMINA KOYİM CANDİCE DUYUYORUM. KARAMEL HEMEN ÖNÜMÜZDE OTURUYOR DÖNÜP TİP TİP BAKTI ÇOCUK SESSİZLİĞİMİ KORUMAYA ÇALIŞIYORUM AMA SUSMUYORUSUN AMK. HER ŞEYİN İÇİNE SIÇTIN AMK. KARAMEL GÖTÜYLE GÜLMÜŞTÜR YEMİN EDİYORUM. BİTTİM BEN.
Bunun üzerine bir hışımla çıktım gittim ordan. O kadar sinirlenmiştim ki sinirden ağladım. Sonra gidip Candice'ye kızıp bağardım. Küçük çocuklar gibiydi zaten. Korkmuş üzülmüştü ayrıca. Özür diledi. Defalarca kez özür diledi. Şuan bile o halini düşününce o kadar çok vicdan azabı çekiyorum ki. Yemişim Karamel'i Vatoz'u. Hiç biri ondan önemli değil. Özür dilerim CANDİCE.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder