Daha Da Vazgeçmem CehennemSurat

Yaklaşık 1 aylık bir tatilden sonra eve dönmek kesinlikle paha biçilemez. Evet gezmek güzeldi ve çok eğlendim. Babamın ve annemin memleketlerine gittik. Uzun zamandır görmediğim akrabaları gördüm. Tabii her zamanki gibi aynı saçmalıklar dolanıyordu. En başında "Beni hatırladın mı?" sorusu ardından "Maşallah ne kadar büyümüşsün" yağcılığı sonra okulum ve derslerim hakkında bilgi alma çabaları... Yani o değil de sana ne? Derslerim kötüyse torpil filan mı yaptırcan? Benim yerime sınavlara sen mi giricen? Amk orda annem babam babaannem dedem filan var git onlarla sohbet kur beni napcan sen? Beni niye esir alıp kendinden soğutuyosun? Yani böyle yapınca hatırlayasım varsa bile hatırlamak gelmiyo içimden açıkcası. Bir de annemin sanki sirk maymunu eğitmiş de onun marifetlerini gösterip gururlanıyormuş gibi "Hadi bi çay koy" demesi yok mu... Ordan hunharca kaçmamak için zor tuttum kendimi.
 Misafirler çekilmiyo yeminle arkadaş. Herkes evinde otursun daha iyi.
Annem ve babamın memleket ziyareti dışında epey iyi bir Karadeniz turu yaptık. Turun çoğu Trabzon'da geçti. Civcivimin memleketinde.. Hani bunlara her yer Trabzon ya. İşte orda bana da herkes Civciv'di. Babam ve kardeşim Trabzon'lu olmasak da koyu birer Trabzon Spor taraftarı. İşte bu yüzden hazır oraya gitmişken maça girelim dedik. Ts Clup tan kendime bir şeyler aldım. Yemekten sonra da maça gittik. Neredeyse 2 saat boyunca onun takımı için tezahürat yaptım. Onun tuttuğu takımı desteklemek, onun gezdiği yerlerde gezmek, gördüğü şeyleri görmek ve hatta belki konuştuğu insanlarla konuşmak... Bu düşünceler istemsizce mutlu olmama neden oluyordu. Kendimi ona daha yakın hissediyordum. İçimi sıcacık duygular kaplıyordu.
İlk 2 golü Trabzon atmıştı. Fakat 2 gol de karşı takımın atmasıyla durum berabere oldu. Bu durumlarda genelde hep umutsuzluğa kapılırdım ya da "yenileceğiz, bu maçı almanın imkanı yok" derdim ve böylece tuhaf bir şekilde maçı alacağımızı düşünürdüm. Bu sefer öyle yapmamaya karar vermiştim. Yumruğumu sıktım ve derin bi nefes aldım. "Bu maçı alacağız" diye geçirdim içimden. Bir anda çok büyük bir içtenlikle buna inanmaya başlamıştım. Çoşkuyla maçı izliyordum. O sırada aklıma bir şey daha geldi ve içimden şöyle dedim "Karşı takım BayanCehennemSurat Trabzon Spor ben ve maç da Civciv... Bakalım hangimiz yenecek.."
Ve biliyor musunuz aynen şöyle oldu: 4-2 YENDİK!
Evet BayanCehennemSurat. Belki de şuan sen öndesin. Ya da durum berabere.. Fark etmez. Bu maçı alıcam canım. Haberin olsun. Öptüm.